بیماری های شایع در خرگوش

بیماری های شایع در خرگوش

علائم شایع بیماری های خرگوش:

علائم بیماری های شایع در خرگوش ها شامل خس خس کردن تنفسی، آبریزش از بینی، تجمع گلوله های مویی، بیماری های انگلی، رشد بیش از حد دندان ها، سرطان رحم و بیماری های اندام حرکتی است. خوشبختانه، با رسیدگی مناسب و توجه به جیره غذایی و نیازهای زندگی خرگوشتان و با انجام رسیدگی های معمول روزانه، بسیاری از این بیماری ها قابل پیشگیری هستند. اگر هرگونه تغییر رفتاری در رفتارهای عادی خرگوش خود مشاهده کردید، حتما با دامپزشکتان مشورت کنید.

سرطان رحم:

سرطان رحم بیشترین بیماری گزارش شده در خرگوش های ماده است. در بعضی نژادها ریسک درگیری با آدنوکارسینومای رحم در حدود سن 5 سالگی می تواند به 50 تا 80 درصد برسد.

عقیم سازی خرگوش ها:

عقیم کردن خرگوش ماده در حدود سن 5-6 ماهگی توصیه می شود. دلیل خوب دیگر برای عقیم سازی خرگوش ها، جلوگیری از بارداری های ناخواسته، کاهش رفتار تهاجمی و راجتماعی شدن بیشتر با بقیه خرگوش ها است.

گلوله های مویی:

گلوله های مویی تقریبا زیاد در خرگوش ها دیده می شوند و هنگامی که خرگوشی سست و بی حال باشد و غذا نخورد، انسداد گوارشی به وسیله گلوله های مویی می تواند یکی از دلایل آن باشد. وقتی که حجم زیادی از مو در هنگام تمیز کردن خرگوش بلعیده شود، می تواند به فرم یک توپ مویی در داخل معده تجمع کرده و باعث انسداد و رد نشدن مواد غذایی از معده به روده شود. خرگوش ها جزء حیواناتی هستند که نمی توانند استفراغ کنند.

تشخیص بیماری:

تشخیص این ضایعه توسط دامپزشک و به وسیله عکس برداری اشعه ایکس انجام می گیرد. درمان باید هرچه زودتر توسط دامپزشک متخصص انجام شود تا بتوان از انجام جراحی تا حد امکان جلوگیر کرد.

درمان و پیشگیری:

درمان ها معمولا شامل سرم تراپی و استفاده از داروهایی است که حرکات گوارشی را افزایش می دهند. البته پیشگیری بسیار بهتر از درمان است. تغذیه خرگوش ها با جیره ای که مقدار زیادی از آن را یونجه (فیبر) تشکیل دهد، از ایجاد چنین مشکلاتی جلوگیری می کند. شانه کردن روزانه برای از بین بردن موهای زاید سطح بدن امری ضروری است و ممکن است دامپزشکتان برای جلوگیری از ایجاد این گلوله های مویی استفاده منظم از مالت گربه را به شما پیشنهاد دهد.

انگل ها:

درست مثل سگ ها و گربه ها، خرگوش ها هم در معرض انواع انگل های داخلی قرار دارند. چکاپ سالیانه خرگوش ها  و انجام یک آزمایش میکروسکوپی از نمونه مدفوع آنها برای مشخص کردن بیماری های انگلی احتمالی الزامی است. اگر آلودگی انگلی وجود داشت، دامپزشکتان داروهای لازم را با توجه به نوع آلودگی تجویز خواهد کرد.

انگل های جلدی خرگوش:

انگل های خارجی، مثل کک، کنه، جرب، و کنه گوش نیز می توانند خرگوش ها را آلوده کنند. در این مور هم، درمان صحیح باید حتما به وسیله دامپزشک متخصص انجام شود. چرا که بسیاری از داروهایی که حتی برای حیوانات دیگر هم استفاده می شوند، می توانند برای خرگوش ها مسمومیت زا و کشنده باشند.

توجه داشته باشید تمامی بیماری های انگلی بین خرگوش ها و انسان قابل انتقال است. برای جلوگیری از درگیری با بیماری های انگلی، از دامپزشک متخصص برنامه های انگل تراپی منظم برای جوندگان را سوال بفرمایید.

رشد دندان ها:

دندان های پیش در خرگوش ها، دائما در طول زندگی اشان رشد خواهد کرد. در صورت رشد بیش از اندازه این دندان ها، خرگوش ها توان غذا خوردن یا حتی نظافت خود را نخواهند داشت. بنابراین موها نامنظم شده و شما به راحتی می توانید ریزش موی زیاد را مشاهده کنید.

کوتاه کردن دندان خرگوش ها:

برای تصحیح این وضعیت، دامپزشکتان بعد از بیهوش کردن خرگوش اقدام به کوتاه کردن دندان ها می کند. به یاد داشته باشید بریدن دندان ها به هیچ وجه توصیه نمی شود، زیرا می تواند به راحتی باعث شکسته شدن دندان ها و عفونت آنها شود.

بیماری های تنفسی:

این بیماری تنفسی در خرگوش های جوان بسیار شایع است و توسط باکتری پاستورلا ایجاد می شود. علائم این بیماری شامل خس خس کردن و آبریزش از چشم و بینی است. پاستورلا همچنین می تواند باعث عفونت نواحی دیگر بدن شود و علائمی مثل چرخش سر، آبسه و عفونت مجاری ادراری را برای خرگوش ها ایجاد کند. مرگ ناگهانی بر اثر سپتی سمی (عفونت منتشر در خون) نادر است اما می تواند اتفاق افتد. بیشتر موارد بیماری های تنفسی خفیف تا متوسط هستند. درمان به وسیله دامپزشک و با تجویز آنتی بیوتیک انجام می گیرد. همچنین به تشخیص دامپزشک می توان از قطره های چشمی و بینی هم استفاده کرد.

آبریزش بینی و چشم در خرگوش ها:

هرچند پاستورلا بسیار راحت کنترل می شود، اما به هیچ وجه نمی توان درمان ریشه کن کننده ای برای آن داشت. به همین دلیل بسیاری از خرگوش ها عفونت همیشگی دارند و بیشتر اوقات آبریزش از چشم و بینی را دارند. این بیماری به راحتی بین خرگوش ها منتقل می شود.

پیشگیری از بیماری:

اگر خرگوش جدیدی را وارد خانه می کنید، ابتدا به مدت 1 ماه او را در جای دور از خرگوش خود قرار دهید. موقعیت های استرس آور برای حیوان، مثل معرفی یک پت جدید، غذای تازه یا بیش از حد شلوغ شدن محل زندگی می تواند باعث درگیری های مکرر پاستورلایی شود. بستر خرگوش ها باید مرتب تعویض شود تا اوره تجمع یافته از ادرارشان، باعث خارش چشم و بینی در آنها نشود.

درد و التهاب در پاها:

هنگامی که خرگوش ها نشسته اند، دست ها و پاها در تماس با کف قفس هستند. شرایط نامناسب نظافت قفس یا سیمی بودن کف قفس بدون استفاده از پوشال مناسب برای بستر باعث ایجاد مشکلات در اندام حرکتی می شوند. در این حالت اندام حرکتی ابتدا قرمز و متورم شده و سپس زخم و درد به وجود می آید.

درمان اینگونه موارد می تواند مشکل آفرین باشد، به خصوص اگر بیماری در شرایط پیشرفته باشد. اگر چنین شرایطی را مشاهده کردید، حتما خرگوش خود را نزد دامپزشک ببرید. برای جلوگیری از ایجاد چنین شرایطی بستر مناسب و سیمی نبودن کف قفس الزامی است. حتما هرروز بستر خرگوشتان را تمیز کنید.

کلسی ویروس خرگوش ها:

تمام خرگوش های خانگی در استرالیا باید علیه کلسی ویروس واکسینه شوند، این بیماری همچنین با نام بیماری ویروسی هموراژیک نیز شناخته می شود. این بیماری اغلب کشنده بوده و مرگ در اثر ایست قلبی و تنفسی، ظرف 18 تا 24 ساعت اتفاق می افتد. هیچ گونه درمان مشخصی برای این بیماری وجود ندارد. گسترش ویروس به وسیله حشرات انجام می شود، پس سعی کنید خرگوش خود را در محیط منزل نگه داری کنید، به خصوص اوایل صبح و عصرها. زیرا در این ساعت ها این حشرات بیشترین فعالیت خود را دارند.

واکسیناسیون خرگوش:

واکسیناسیون باید در سن 10 تا 12 هفتگی نزد دامپزشک انجام شود. تکرار این واکسن 2 بار با فاصله یک ماه از هم انجام می شود. سپس هر 6 ماه یکبار یادآور واکسن انجام می شود.

میکسوماتوز خرگوش:

میکسوماتوز یک بیماری ویروسی است که به وسیله حشرات (اکثرا کک و پشه) یا تماس مستقیم با خرگوش آلوده منتقل می شود. این بیماری نیز به شدت کشنده بوده و هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. علامت کلینیکی این بیماری شامل تب، تورم لب ها، پلک ها، گوش و ناحیه تناسلی است. چشم ها اکثرا متورم و بسته هستند و ترشحات از آن دیده می شود. در این بیماری یوتانایز کردن (مرگ راحت) بهترین گزینه است.

واکسن تجاری برای این بیماری وجود ندارد. پس بهترین راه، کنترل بیماری است. برای جلوگیری از ایجاد درگیری، خرگوش های خود را در کنار خرگوش های وحشی قرار ندهید. همچنین حشرات محیط را از خرگوش خود دور نگه دارید.

منبع: www.quirindivetclinic.com.au

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
در حال ارسال
نظرات کاربر
4.2 (10 رای)
امتیازات نظرات 0 (0 امتیاز)

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال ارسال

Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • نگاره
  • شناسه محصول
  • امتیاز
  • قیمت
  • موجودی
  • در دسترس بودن
  • افزودن به سبد خرید
  • توضیح
  • محتوا
  • وزن
  • ابعاد
  • رنگ
  • ویژگی‌ها
مقایسه
علاقه مندی ها 0
Open wishlist page Continue shopping